Goriot Zaharra / Honoré de Balzac ; itzultzailea, Pedro Diez de Ulzurrun

"Bi ehorztaileek zerreldoaren gainerat haren estaltzeko zenbait palatara bota zituztelarik, zutik jarri ziren, eta haietako batek, Rastignaci mintzatuz, bere eskupekoa eskatu zion. Eugènek bere sakelan arakatu, eta han ez zuen deus aurkitu, Chrisopheri hogei sos mailegaturik hartzera izan zen bortxatua. Gertakari horrek, berez hain muntagabea zenak, tristezia lazgarri bat eragin zion Rastignaci. Gautzen ari zuen, ilunabar heze batek nerbioak durduzarazten zituen, hilobiari so egin zion eta hantxe gorde bere mutil gaztearen hondar malkoa, bihotz garbi baten hunkidura sainduek isurarazi negar hori, erortzen diren lurretik zeruetarainoko jauzia egiten duten negar horietako bat, hala fedea".