Jendaurrean hitz egitea, traketsetik abilera : ez da magia, gimnasia baizik! / Manu Marañón Uriarte

Errespetu handia eragiten digu guztioi jendurrean hitz egiteak. Beldur eszenikoa naturala da, baina beldur hori irauli, eta mehatxua aukera bihurtu behar dugu. Jendaurrean hitz egitea trebetasuna da, eta hori lor daiteke. Hau ez da magia, gimnasia bizik. Prestaketa, praktika eta behaketa dira horretarako gakoak. Gaiaz ondo jabetu, helburu argi bat zehaztu eta entzuleengan pentsatu beti. Horixe da gakoa. Eta batez ere, sinplifikatzen jakitea, izan ere, sinplifikatzen dakienak anplifikatu egiten du. Oro har, ondo komunikatzea, eta bereziki jendaurrean, segurtasuna da, norberaren burujabetza, pentsaera askea. Autoestimua da. Denok lor dezakegu, eta horrela, arloa pertsonal nahiz profesionalean gero eta balioespen handiagoa duen gaitasuna eskuratuko dugu. Ausartzen al zara?