Parmako kartusia / Stendhal ; itzultzailea: Jon Muñoz Otaegi - Stendhal (1783-1842) (Literatura Unibertsala (Ibaizabal), 2007)
Argi ezti eta zorionez bete bat dario nonahitik nobela honi, eta hark ematen dio bere osagai eta elementu guztien arteko batasuna axalean atsekabez eta sakonean pozez betea ageri den eleberri gailen honi 'Ideiek estututa nindukaten', aitorrtu zion Stendhalek Balzaci. Hala dario, beraz, liburuari hitz-etorria, bat-bateko zama bat arintzeak, aspaldiko estura bat askatzeak, urundik datorren presio bat lasaitzeak edo premia larri bat asetzeak dakarren ondorio gisa. Bere lekuan dago dena, ez dago inolako nahaspilarik. Den-dena garbi ageri da. Pertsonaia guztiak ekinean ari dira, eta aurrera bultzatzen dute etengabe narrazioa. Airea bera ere sumatzen da eleberrian, han da bizia, argia eta benetakoa han kontazen den guztia.