Proiektugintza / Diana L. Fried-Booth ; [itzultzailea, Usoa Larramendi] - Fried-Booth, Diana L. (Itzulpen saila (HABE), 1987)
Sarrera labur honetan, proiektugintza zer den eta zein xede duen azalduko dut, hizkuntz irakats programan bere funtzioa zein den, nola garatzen den, eta baita aurki ditzakegun problema batzuk ere. Lehendabizi, hizkuntz ikaskuntzari buruzko zenbait gogoeta egin nahi nuke, ordea, eta ikasleen motibazioaz bereziki. Hizkuntz ikaskuntzarik antolatuena ikasgelan ematen da. Ikasgelan irakasten dena baliagarria izan daiteke teorian, baina baliagarritasun hau ez da beti praktikara iristen. Askotan hutsune bat dago ikasleek ikasten dutena eta benetan behar duten hizkuntzaren artean. Proiektugintzak hutsune hau bete nahi du. Oraingo hizkuntz ikas eta irakats planteamenduek (batez ere «humanista» deiturikoek) ikasleen arteko elkarlanari ematen diote garrantzia, faktore motibagarritzat jotzen dutelarik. Planteamendu hauek (adibidez, Taldeko Hizkuntz Ikaskuntza) ez dira pertsonen arteko harremanetan bakarrik zentratzen, baita bakoitzaren inplikazioan eta garapenean ere. Zenbat eta inplikatuago egon ikaslea ariketa batean, orduan eta posibleago izango da eginkizuna burutzea eta horretatik probetxua ateratzea. Inplikazio pertsonal honek ematen dio indarra proiektugintzari. Ikasleei motibazioa barrutik datorkie eta ez kanpotik. Proiektua eurena da. Beraiek erabakitzen dute (irakaslearen laguntzarekin batera) zer egin eta nola, eta honek ez du proiektuaren edukia bakarrik biltzen, baita beren hizkuntz eskakizunak ere. Proiektua irakaslearen gidaritzan ez, baina ikaslearengan ardazten denez, irakasleak ikasleen lanarekiko jarrera irekiago bat garatu beharko luke. Proiektua ez da moldatzen syllabus baten zerbitzutan, eta behar diren hizkuntz edukiak ez datoz testuliburutik , proiektutik bertatik baizik. Halere, proiektuak lehendabizi prestatua eta eztabaidatua izan behar du, eta gero ebaluatua. Eta hemen irakasleak laguntza baliagarria eskain dezake. Hizkuntz lan hau, gehienbat, ikasgelako giro kontrolatuan ematen da, non irakasleak ikasleei hizkuntzan ziurtasuna eskuratzen lagun diezaiekeen. Behin proiektua ikasgelatik kanpora ateraz gero, nahitaez azalduko diren problemak konpontzen laguntzeko ere, hor dago irakaslea. Proiektu batek hiru etapa ditu: ikasgelan hasten da, kanpoko mundura irteten da eta ikasgelara itzultzen da. Etapa bakoitzean irakasleak ikasleekin lan egingo du, ez gidatuz, baizik eta aholkulari izanez eta, honela, euren ideiak ikasgelatik kanporatzeko aukera emanez.